شناسد جان مجنونان كه اين طاسست قشر جان * ببايد بهر اين دانش ز دانش در جنون رفتن كسى كو دم زند بىدم مباح او راست غواصى * كسى كو كم زند بىكم رسد او را فزون رفتن رها كن تا بگويد او خموشى گير تو به جو * كه آن دلدار خود داند بسوى تائبون رفتن